Argentinië en Chili
Natuurparken
Argentinië en Chili zijn natuurrijke bestemmingen. Vele verschillende parken zijn een must bij een bezoek aan deze bestemmingen.
Parque Nacional Iguazú
Parque Nacional Iguazú ligt aan de Argentijnse zijde bij het plaatsje Puerto Iguazú. Het park bestaat sinds 1934 en beslaat ongeveer 67.620 hectare. In 1984 is dit park door de Unesco uitgeroepen tot werelderfgoed dankzij het prachtige landschap en de grote biodiversiteit van het subtropische regenwoud. De temperatuur is hier in de winter gemiddeld 15ºC en in de zomer 30ºC. Door de dichte vegetatie is er bijna geen wind, waardoor er een hoge luchtvochtigheid ontstaat.
Na 1320 kilometer komt in Parque Nacional Iguazú de rivier Iguazú samen met de rivier Paraná. De breedte van de rivier varieert van 500 tot 1000 meter, maar in het park bereikt het zelfs 1.500 meter breedte. Door een plotseling hoogteverschil in de rivier valt het water indrukwekkend naar beneden wat dé toeristische trekpleister van dit gebied vormt.
In Parque Nacional Iguazú is een enorme diversiteit aan flora en fauna. Er zijn meer dan 2000 plantensoorten. Een kleine greep uit de voorkomende soorten: orchideeën, palmen, varens, bromelia’s en klimplanten waar fruit aan groeit die fauna zoals toekans aantrekt. De toekan is één van de 450 vogelsoorten die leven in het Parque Nacional Iguazú. Daarnaast zijn er 80 soorten zoogdieren (reuzenotter, reuzenmiereneter, tapir, kaaiman) en ontelbare insecten waaronder veel kleurrijke vlinders. Tussen de fauna die hier voorkomen zijn enkele bedreigde diersoorten, bijvoorbeeld de jaguar, het luipaard en de zwarte piping-guan (vogel). Vooralsnog zijn er echter nog enkele in leven en men hoopt dat dit beschermde gebied bijdraagt aan de vermeerdering van deze dieren.
Los Glaciares
Het nationaal park Los Glaciares vormt een natuurlijke grens tussen Argentinië en Chili. Het park beslaat meer dan 600.000 hectare en spreidt zich uit van de steppe aan de oostzijde naar het Andes gebergte in het westzijde. In totaal is het park maar liefst 350 kilometer lang. In 1937 is dit park, waar vijftig gletsjers samen een enorme ijsmassa vormen die een groot gebied bedekken, benoemd tot Los Glaciares National Park met als doel dit prachtige natuurgebied te beschermen voor schade en vernielingen. Het afwisselende park bestaat uit azuurblauwe meren, imposante gletsjers, besneeuwde bergtoppen en grillige rotspieken. Inmiddels staat het nationale park op de Unesco werelderfgoedlijst vanwege bedreigde diersoorten, de wetenschap en de indrukkwekkende schoonheid.
Naast het nationale reservaat van ongeveer 180.000 hectare zijn het de 47 gletsjers in het park waarom iedereen naar dit park gaat. De beroemdste gletsjers zijn de Perito Moreno, Upsala, Viedma, Onelli, Spegazzini en Mayo gletsjers. Op het oog lijken de gletsjers roerloos, maar ze zijn constant in beweging waardoor er van de voorkant van de gletsjers grote brokken ijs met geweld in het water storten. Als gevolg van het smelten van het vele ijs, zijn er twee meren gevormd: Lago Argentino en Lago Viedma, van waar het water vervolgens in de rivier Santa Cruz stroomt.
Los Glaciares heeft een gevarieerd wildleven. Enkele van deze dieren zijn bedreigd, zoals de huemul (een hertensoort), de pudu (klein rendier) en de guanaco.
Reserva Faunística Península Valdés
Peninsula Valdez is een beschermd natuurgebied, staat sinds 1999 op de werelderfgoedlijst van de Unesco en is tot Reserva Faunística Península Valdés verklaard.
De bultrugwalvis is de meest voorkomende walvis bij het schiereiland. Elk jaar worden er rond de zeshonderd gespot, welke zorgen voor zo’n tachtig jongen. In mei komen de eerste bultruggen vanuit Antarctica aan. In de maanden september en oktober bereikt de populatie walvissen hier het hoogtepunt, als er zo’n vijfhonderd tegelijk rondzwammen voor de kust. Voor de oostkust van Peninsula Valdez ligt het langgerekte schiereiland Caleta Valdés. Met name de fauna is hier interessant: voor de kust leven orka’s en walvissen. jaar in het voorjaar en de zomer (november tot maart) komen hier ruim honderdduizend pinguïns. Ze krijgen hier hun jongen en brengen ze groot, voordat ze in de herfst naar warmere wateren trekken. De Magellaen pinguïns leven hier niet op ijsschotsen, maar tussen de struiken waar ze holen en nesten kunnen maken voor hun pasgeboren jongen.
Tierra del Fuego Nacional Parque
12 kilometer ten westen van Ushuaia, aan het einde van de RN3, het laatste deel van de Panamerican Highway, ligt Tierra del Fuego Nacional Parque. Het park is 63.000 hectare groot, maar er is slechts een deel toegankelijk. U kunt er diverse mooie wandelingen maken welke qua lengte, duur en zwaarte erg verschillen. Tijdens de wandelingen komt u op plaatsen met prachtige uitzichten op onder andere het Beagle kanaal en de omringende bergen met zijn azuurblauwe meren en gletsjers. De kans is groot dat u onderweg dieren waaronder vossen, caracares, condors en bevers ziet. Oorspronkelijk kwam hier geen bevers voor, maar ooit zijn ze hier naartoe gebracht vanuit Canada. Overal in het park zijn beverdammen. Wilt u hier enkele van zien, maar dan de wandeling Senda Castorera die een half uur duurt. Als u dit te kort vindt maar wel beverdammen wilt zien, dan zijn de Paseo del Mirador en de Paseo del Turbal misschien iets voor u.
Lauca Nacional Parque
Putre is de uitvalsbasis voor een bezoek aan Lauca N.P. Als u de nacht doorbrengt in Putre, kunt u in alle vroegte naar het park, waar prachtige flora en fauna als huemuls, vizcacha’s, vicuñas, alpacas en flamingo’s huizen. Daarnaast is Lauca een vogelspottersparadijs. Met een ongeveer 130 soorten vogels is dit hét vogelrijkste gebied van Chili.
Het park dankt zijn naam aan de rivier Lauca, welke ook deel uitmaakt van het park en waarmee het op het relatief vochtige deel van de altiplano ligt. Lauca N.P. kenmerkt zich door de uitgestrekte steppes, diepblauwe meren en hoge vulkanen. Het merendeel van het park ligt hoger dan 3.800 meter. De kegelvormige vulkanen komen vaak niet onder de 6.000 meter. De bekendste vulkaan van dit park is de Parinacota, die zo’n 6.350 meter hoog is. Lauca strekt zich uit tot aan de Boliviaanse grens, waardoor ook de 6.500 meter hoge Sajama, de hoogste berg van Bolivia, tot het park behoort. De vulkaantoppen zijn met permanente sneeuw en ijs bedekt, omdat er gedurende het hele jaar door sneeuw valt. Het park herbergt tevens één van de hoogstgelegen meren in het Andes gebied, het Chungara meer (4.500 meter).
Torres del Paine
Een hoogtepunt voor veel reizigers in Chili is het Torres del Paine National Park. Het park is gelegen in Chileens Patagonië, op zo’n 150 kilometer van Puerto Natales, 390 kilometer van Punta Arenas en 600 kilometer van El Calafate (Argentinië). Het park dankt haar naam aan de Torres del Paine, de granieten Torens van Paine, drie bergen die respectievelijk 2.900, 2.580 en 2.600 meter oprijzen uit de Patagonische steppe. De Torres zijn onderdeel van de bergketen Cordillera del Paine, het middelpunt van het park. Niet alleen de Torres zijn de blikvangers van dit natuurpark maar ook de naastgelegen Cuernos del Paine, de Horens van Paine, met hun zwarte toppen, die eveneens deel uitmaken van dezelfde bergketen.
Grote en kleine blauwe, groene en turkooizen meren, snelstromende beken en rivieren, klaterende watervallen, helblauwe gletsjers en een overvloedige fauna zijn naast de bergen de topattracties van dit park. Torres del Paine is zeer geschikt voor outdooractiviteiten zoals bergbeklimmen, trekkings, paardrijden, vliegvissen en kajakken. Er is meer dan 250 kilometer aan wandelpaden in het park. De Conaf (Corporación Nacional Forestal) heeft een paar hele mooie trails. Alle routes zijn goed begaanbaar en u hoeft niet over een topconditie te beschikken om er één te kunnen lopen.
Reserva Nacional Los Flamencos
In de Atacama woestijn in de buurt van San Pedro ligt de Salar de Atacama. Deze zoutvlakte is onderdeel van het nationaal reservaat Los Flamencos. Naast deze zoutvlakte omvat het reservaat meerdere zoutmeren en lagunes (Salar de Tara, Aguas Calientes Pujsa, Atacama en de lagunes Miscanti en Miñique), met een totale oppervlakte van 74.00 hectare. Het gebied is uitgeroepen tot reservaat om de drie flamingosoorten en hun leefmilieus te beschermen. Het reservaat is van wereldbelang voor het voortbestaan van deze flamingo’s: grote aantallen flamingo’s hebben van deze zoutmeren en lagunes hun broedplaats gemaakt.
Parque Nacional Iguazú ligt aan de Argentijnse zijde bij het plaatsje Puerto Iguazú. Het park bestaat sinds 1934 en beslaat ongeveer 67.620 hectare. In 1984 is dit park door de Unesco uitgeroepen tot werelderfgoed dankzij het prachtige landschap en de grote biodiversiteit van het subtropische regenwoud. De temperatuur is hier in de winter gemiddeld 15ºC en in de zomer 30ºC. Door de dichte vegetatie is er bijna geen wind, waardoor er een hoge luchtvochtigheid ontstaat.
Na 1320 kilometer komt in Parque Nacional Iguazú de rivier Iguazú samen met de rivier Paraná. De breedte van de rivier varieert van 500 tot 1000 meter, maar in het park bereikt het zelfs 1.500 meter breedte. Door een plotseling hoogteverschil in de rivier valt het water indrukwekkend naar beneden wat dé toeristische trekpleister van dit gebied vormt.
In Parque Nacional Iguazú is een enorme diversiteit aan flora en fauna. Er zijn meer dan 2000 plantensoorten. Een kleine greep uit de voorkomende soorten: orchideeën, palmen, varens, bromelia’s en klimplanten waar fruit aan groeit die fauna zoals toekans aantrekt. De toekan is één van de 450 vogelsoorten die leven in het Parque Nacional Iguazú. Daarnaast zijn er 80 soorten zoogdieren (reuzenotter, reuzenmiereneter, tapir, kaaiman) en ontelbare insecten waaronder veel kleurrijke vlinders. Tussen de fauna die hier voorkomen zijn enkele bedreigde diersoorten, bijvoorbeeld de jaguar, het luipaard en de zwarte piping-guan (vogel). Vooralsnog zijn er echter nog enkele in leven en men hoopt dat dit beschermde gebied bijdraagt aan de vermeerdering van deze dieren.
Los Glaciares
Het nationaal park Los Glaciares vormt een natuurlijke grens tussen Argentinië en Chili. Het park beslaat meer dan 600.000 hectare en spreidt zich uit van de steppe aan de oostzijde naar het Andes gebergte in het westzijde. In totaal is het park maar liefst 350 kilometer lang. In 1937 is dit park, waar vijftig gletsjers samen een enorme ijsmassa vormen die een groot gebied bedekken, benoemd tot Los Glaciares National Park met als doel dit prachtige natuurgebied te beschermen voor schade en vernielingen. Het afwisselende park bestaat uit azuurblauwe meren, imposante gletsjers, besneeuwde bergtoppen en grillige rotspieken. Inmiddels staat het nationale park op de Unesco werelderfgoedlijst vanwege bedreigde diersoorten, de wetenschap en de indrukkwekkende schoonheid.
Naast het nationale reservaat van ongeveer 180.000 hectare zijn het de 47 gletsjers in het park waarom iedereen naar dit park gaat. De beroemdste gletsjers zijn de Perito Moreno, Upsala, Viedma, Onelli, Spegazzini en Mayo gletsjers. Op het oog lijken de gletsjers roerloos, maar ze zijn constant in beweging waardoor er van de voorkant van de gletsjers grote brokken ijs met geweld in het water storten. Als gevolg van het smelten van het vele ijs, zijn er twee meren gevormd: Lago Argentino en Lago Viedma, van waar het water vervolgens in de rivier Santa Cruz stroomt.
Los Glaciares heeft een gevarieerd wildleven. Enkele van deze dieren zijn bedreigd, zoals de huemul (een hertensoort), de pudu (klein rendier) en de guanaco.
Reserva Faunística Península Valdés
Peninsula Valdez is een beschermd natuurgebied, staat sinds 1999 op de werelderfgoedlijst van de Unesco en is tot Reserva Faunística Península Valdés verklaard.
De bultrugwalvis is de meest voorkomende walvis bij het schiereiland. Elk jaar worden er rond de zeshonderd gespot, welke zorgen voor zo’n tachtig jongen. In mei komen de eerste bultruggen vanuit Antarctica aan. In de maanden september en oktober bereikt de populatie walvissen hier het hoogtepunt, als er zo’n vijfhonderd tegelijk rondzwammen voor de kust. Voor de oostkust van Peninsula Valdez ligt het langgerekte schiereiland Caleta Valdés. Met name de fauna is hier interessant: voor de kust leven orka’s en walvissen. jaar in het voorjaar en de zomer (november tot maart) komen hier ruim honderdduizend pinguïns. Ze krijgen hier hun jongen en brengen ze groot, voordat ze in de herfst naar warmere wateren trekken. De Magellaen pinguïns leven hier niet op ijsschotsen, maar tussen de struiken waar ze holen en nesten kunnen maken voor hun pasgeboren jongen.
Tierra del Fuego Nacional Parque
12 kilometer ten westen van Ushuaia, aan het einde van de RN3, het laatste deel van de Panamerican Highway, ligt Tierra del Fuego Nacional Parque. Het park is 63.000 hectare groot, maar er is slechts een deel toegankelijk. U kunt er diverse mooie wandelingen maken welke qua lengte, duur en zwaarte erg verschillen. Tijdens de wandelingen komt u op plaatsen met prachtige uitzichten op onder andere het Beagle kanaal en de omringende bergen met zijn azuurblauwe meren en gletsjers. De kans is groot dat u onderweg dieren waaronder vossen, caracares, condors en bevers ziet. Oorspronkelijk kwam hier geen bevers voor, maar ooit zijn ze hier naartoe gebracht vanuit Canada. Overal in het park zijn beverdammen. Wilt u hier enkele van zien, maar dan de wandeling Senda Castorera die een half uur duurt. Als u dit te kort vindt maar wel beverdammen wilt zien, dan zijn de Paseo del Mirador en de Paseo del Turbal misschien iets voor u.
Lauca Nacional Parque
Putre is de uitvalsbasis voor een bezoek aan Lauca N.P. Als u de nacht doorbrengt in Putre, kunt u in alle vroegte naar het park, waar prachtige flora en fauna als huemuls, vizcacha’s, vicuñas, alpacas en flamingo’s huizen. Daarnaast is Lauca een vogelspottersparadijs. Met een ongeveer 130 soorten vogels is dit hét vogelrijkste gebied van Chili.
Het park dankt zijn naam aan de rivier Lauca, welke ook deel uitmaakt van het park en waarmee het op het relatief vochtige deel van de altiplano ligt. Lauca N.P. kenmerkt zich door de uitgestrekte steppes, diepblauwe meren en hoge vulkanen. Het merendeel van het park ligt hoger dan 3.800 meter. De kegelvormige vulkanen komen vaak niet onder de 6.000 meter. De bekendste vulkaan van dit park is de Parinacota, die zo’n 6.350 meter hoog is. Lauca strekt zich uit tot aan de Boliviaanse grens, waardoor ook de 6.500 meter hoge Sajama, de hoogste berg van Bolivia, tot het park behoort. De vulkaantoppen zijn met permanente sneeuw en ijs bedekt, omdat er gedurende het hele jaar door sneeuw valt. Het park herbergt tevens één van de hoogstgelegen meren in het Andes gebied, het Chungara meer (4.500 meter).
Torres del Paine
Een hoogtepunt voor veel reizigers in Chili is het Torres del Paine National Park. Het park is gelegen in Chileens Patagonië, op zo’n 150 kilometer van Puerto Natales, 390 kilometer van Punta Arenas en 600 kilometer van El Calafate (Argentinië). Het park dankt haar naam aan de Torres del Paine, de granieten Torens van Paine, drie bergen die respectievelijk 2.900, 2.580 en 2.600 meter oprijzen uit de Patagonische steppe. De Torres zijn onderdeel van de bergketen Cordillera del Paine, het middelpunt van het park. Niet alleen de Torres zijn de blikvangers van dit natuurpark maar ook de naastgelegen Cuernos del Paine, de Horens van Paine, met hun zwarte toppen, die eveneens deel uitmaken van dezelfde bergketen.
Grote en kleine blauwe, groene en turkooizen meren, snelstromende beken en rivieren, klaterende watervallen, helblauwe gletsjers en een overvloedige fauna zijn naast de bergen de topattracties van dit park. Torres del Paine is zeer geschikt voor outdooractiviteiten zoals bergbeklimmen, trekkings, paardrijden, vliegvissen en kajakken. Er is meer dan 250 kilometer aan wandelpaden in het park. De Conaf (Corporación Nacional Forestal) heeft een paar hele mooie trails. Alle routes zijn goed begaanbaar en u hoeft niet over een topconditie te beschikken om er één te kunnen lopen.
Reserva Nacional Los Flamencos
In de Atacama woestijn in de buurt van San Pedro ligt de Salar de Atacama. Deze zoutvlakte is onderdeel van het nationaal reservaat Los Flamencos. Naast deze zoutvlakte omvat het reservaat meerdere zoutmeren en lagunes (Salar de Tara, Aguas Calientes Pujsa, Atacama en de lagunes Miscanti en Miñique), met een totale oppervlakte van 74.00 hectare. Het gebied is uitgeroepen tot reservaat om de drie flamingosoorten en hun leefmilieus te beschermen. Het reservaat is van wereldbelang voor het voortbestaan van deze flamingo’s: grote aantallen flamingo’s hebben van deze zoutmeren en lagunes hun broedplaats gemaakt.
Algemeen
Praktisch
- Accommodatie
- Bereikbaarheid
- Elektriciteit
- Feestdagen en evenementen
- Geldzaken
- Gezondheid
- Reisdocumenten
- Reistijd en klimaat
- Tijdsverschil
Bestemming
Ons aanbod
-
3 -
21 -
22 -
-
-
-
ZOEK IN ONS AANBOD
© 2012 Askja Reizen • Website by tweede golf • Design by The Ad Agency
Askja reisleiders zijn door ANVR gecertificeerd 
